تقصیر خودمون بود، باور غلط داشتیم:
اولین قانون روانشناسی اجتماعی: خطای بنیادی اسناد میگوید ما موفقیتها را به خود و شکستها را به عوامل بیرونی نسبت میدهیم. شما خلاف این مسیر رفتهاید و تمام تقصیر را به گردن خود انداختهاید. این نشانه خودآگاهی بالاست، اما مراقب باشید خودسرزنشی افراطی به چرخه افکار منفی تبدیل نشود. به نظر شما مرز بین مسئولیتپذیری و خودتخریبی کجاست؟
راهکار:
این جمله یادآور این است که گاهی باورهای غلط ما از جنس امید بودهاند. شاید به جای سرزنش، بهتر است بگوییم: «ما جرات باور کردن داشتیم، حتی اگر اشتباه بود.» این نگاه میتواند از تلخی اشتباه کم کند.