زندگی با خاطرهٔ کسی که نیست؛ راز ادامه دادن:
پدیدهای که اینجا توصیف شده «سوگ پیچیدهٔ پایدار» نام دارد: برخلاف تصور عامه، اکثر افراد هرگز از یاد عزیز ازدسترفتهشان خلاص نمیشوند. نوروساینس نشان داده که شبکههای عصبی مرتبط با دلبستگی حتی پس از مرگ فرد نیز فعال میمانند. این یعنی زندهماندن با خاطره یک انتخاب نیست، یک ویژگی ساختاری مغز است. سوال بهجامانده: آیا میتوان این بار عاطفی را بهسوی «زندگی خلاقانه» هدایت کرد؟
راهکار:
این بیت تلخ اما واقعی را میتوان به مثابهٔ یک «سوگ ناقص» تعبیر کرد: روانشناسان میگویند مغز برای بقا، خاطرهٔ عزیزان ازدسترفته را بهشکل «دلبستگی پایدار» ذخیره میکند. پس نمردن بهمعنای شکست نیست، بلکه علامتِ سازوکارِ انطباقیِ ذهن است.