تغییر رفتار آدم ها

عوض شدن آدم‌ها و شیطانی که روزی فرشته بود:

در روانشناسی به این «اثر اعتبار اخلاقی» می‌گویند: وقتی کسی خودش را «فرشته» بداند، بعد از چند کار خوب، ناخودآگاه به خودش اجازه‌ی خطای بزرگ‌تر می‌دهد. پژوهش‌ها نشان داده حتی آدم‌های اهداکننده‌ی خون بعد از کمک، در آزمون‌های بعدی تعصب بیشتری نشان می‌دهند. پس تغییر ناگهانی آدم‌ها معمولاً یک‌شبه نیست؛ یک روند آرامِ خودتوجیهی است که از چشم ما پنهان می‌ماند.

راهکار:

شاید این تغییر، از جایی شروع شده باشد که کسی مدت‌ها نادیده گرفته شده؛ مرز میان فرشته و شیطان، گاهی فقط یک «دیده نشدن» است. بازنشر این نگاه می‌تواند گفت‌وگویی درباره‌ی بخشش یا مرزگذاری با آدم‌های تغییرکرده باز کند.

پل بودیم دیوار شدیم - جمله تیکه دار غمگین:

چگونه تغییر مردم را بپذیریم و رها شویم؟:

مغز انسان از حدود ۲۵ سالگی شروع به تثبیت مسیرهای عصبی می‌کند، اما «نوروپلاستیسیتی» ثابت می‌کند که ما تا پایان عمر قابلیت تغییر داریم. این تغییر گاهی آنقدر بنیادی است که فرد را به یک «غریبه شناختی» تبدیل می‌کند. آیا این تغییر ناگزیر، ارزش قضاوت اخلاقی را دارد؟

راهکار:

برای عبور راحت‌تر، سعی کنید تغییر را نه به‌عنوان «خیانت» یا «بدی»، بلکه به‌عنوان یک قانون طبیعی در زیست‌شناسی و روانشناسی انسان ببینید؛ مغز و شخصیت ما در پاسخ به تجربیات جدید، دائماً در حال بازنویسی است.