قولها را ما میشکنیم، خاطرات ما را میشکنند:
از نظر عصبشناسی، خاطرات بهویژه آنهای عاطفی، هر بار که بهیاد آورده میشوند، بازنویسی و قویتر میشوند. این پدیده «تثبیت مجدد» است؛ یعنی شکستن شما توسط یک خاطره، در واقع یک فرآیند فعال شیمیایی در مغز شماست که با هر یادآوری تقویت میشود. آیا میتوان این چرخه را شکست؟
راهکار:
این نگاه را میتوان اینگونه بازآفرینی کرد: قولها ابزارهایی در دست ما برای ساختن آیندهاند و خاطرات، مصالحی که با آنها گذشته را میسازیم. شاید تمرکز بر «ساختن» به جای «شکستن»، حس کنترل بهتری ایجاد کند.