تداعی معشوق

فراموشی ناممکن: دنیا شبیه تو می‌شود:

بر اساس نظریه فرآیند طعنه‌آمیز وگنر، هرچه بیشتر سعی کنی کسی را فراموش کنی، مغز یک سیستم نظارتی ناخودآگاه فعال می‌کند که مدام محیط را برای نشانه‌های مرتبط جست‌وجو می‌کند. نتیجه؟ دنیا تبدیل می‌شود به ویترینی از او. آیا این واکنش مغز برای محافظت از دلبستگی‌های عمیق تکامل یافته؟

راهکار:

این پدیده در روان‌شناسی «اثر بازگشت سرکوب‌شده» نام دارد: ذهن تو برای حفظ ردپای عشق، هر نشانه‌ی بی‌ربط را به او پیوند می‌زند. شاید به جای جنگیدن برای فراموشی، پذیرش این تداعی‌ها از شدتشان کم کند.