تاثیر خاطرات بر احساسات

خاطره‌ها: از سرخ شدن تا اشک ریختن:

دانشمندان عصب‌شناس کشف کرده‌اند که هر بار خاطره‌ای را به یاد می‌آوریم، مدارهای عصبی آن دوباره فعال می‌شوند و در همان لحظه می‌توانند تغییر کنند. این پدیده «بازتثبیت خاطره» نام دارد و توضیح می‌دهد چرا یک خاطرهٔ قدیمی گاهی با حسی تازه همراه می‌شود. جالب‌تر اینکه هیپوکامپ و آمیگدال با هم کار می‌کنند تا نه فقط جزئیات، بلکه بار عاطفی آن را هم زنده کنند. به همین دلیل است که یک بوی آشنا یا یک آهنگ می‌تواند ناگهان گونه‌هایت را سرخ یا چشمانت را تر کند. آیا تا به حال دقت کرده‌اید که خاطره‌ای که امروز تعریف می‌کنید، با نسخه‌ی ده سال پیشش فرق دارد؟

راهکار:

خاطره‌ها فقط ثبت گذشته نیستند؛ هر بار که به یاد می‌آوریم، مغز ما آن خاطره را بازنویسی می‌کند. پس اگر خاطره‌ای تلخ داری، شاید بتوانی با تغییر زاویه دید در بازآفرینی آن، حس متفاوتی را تجربه کنی. این یعنی قدرت تو برای تغییر احساسات از طریق نحوهٔ روایت خاطره‌ها.

واکنش بدن به خاطرات: از سرخ شدن تا اشک:

این واکنش‌های فیزیکی مستقیم به فعالیت آمیگدال، مرکز پردازش احساسات در مغز، مرتبط است. آمیگدال خاطره را پردازش کرده و بلافاصله سیگنالی به سیستم عصبی خودمختار می‌فرستد که باعث گشاد شدن رگ‌های خونی صورت (سرخ شدن) یا فعال‌شدن غدد اشکی می‌شود. به نظرت کدام خاطرات سریع‌تر این واکنش زنجیره‌ای را راه می‌اندازند؟

راهکار:

برای درک عمیق‌تر این احساس، سعی کن دفعه بعد که یک خاطره قوی تو را درگیر کرد، دقیقاً کدام حس فیزیکی اول ظاهر شد: گرگرفتگی صورت یا اشک؟ این ترتیب می‌تواند سرنخی از نحوه پردازش احساسات توسط مغزت باشد.

خاطرات؛ از گونه‌های سرخ تا چشم‌های گریان:

بدن ما به خاطرات همانقدر واقعی واکنش نشان می‌دهد که به خود رویداد. سرخ شدن گونه‌ها از فعال‌سازی سیستم عصبی سمپاتیک ناشی می‌شود که مختص انسان و پیوندخورده با خودآگاهی اجتماعی است. از سوی دیگر، اشک ریختن از خاطرات غمگین، واکنش سیستم پاراسمپاتیک است که هورمون‌های استرس را دفع می‌کند. کدام خاطره‌تان این واکنش را دارد؟

راهکار:

خاطرات مثل کپسول زمان نیستند؛ مغز شما هر بار آن‌ها را بازنویسی می‌کند. سرخ شدن گونه‌ها یا گریه، نه از رویداد، که از معنایی که امروز به آن می‌دهید سرچشمه می‌گیرد. در واقع، این واکنش‌های بدنی، ارزش‌های کنونی‌تان را لو می‌دهند. پس به جای غرق شدن، از این نشانه‌ها برای شناختن خودِ امروزتان استفاده کنید.

خاطرات عجیب؛ شادی و غم در یک لحظه:

خاطرات عجیب؛ از سرخ شدن گونه تا اشک چشم:

یکی از شگفت‌انگیزترین یافته‌های علوم اعصاب این است: هر بار که یک خاطره را به یاد می‌آوریم، مغز آن را بازنویسی می‌کند و جزئیات تازه‌ای به آن می‌چسباند. یعنی خاطره‌ای که امروز گونه‌ات را سرخ می‌کند، احتمالاً با خاطرهٔ اصلی فرق دارد – انگار هر بار فیلمی را دوباره تدوین می‌کنی! به همین دلیل است که دو نفر از یک اتفاق واحد دو روایت متفاوت دارند. سوال برای شما: آیا تا به حال متوجه شده‌اید که با گذشت زمان، خاطرهٔ یک روز خوب تلخ‌تر یا شیرین‌تر شده است؟

راهکار:

حافظهٔ عاطفی ما خاطرات را با همان حس اولیه بازپخش نمی‌کند، بلکه هر بار بازنویسی شان می‌کند. پس شاید آن سرخ شدگی یا اشک، واکنش به نسخهٔ امروز خاطره است، نه خود واقعه. اگر این متن مال خودت هست، می‌توانی با نوشتن یک خاطرهٔ خاص در کامنت، ببینی کدام نسخه اش بیشتر در ذهنت پررنگ است.

خاطرات؛ از لبخند تا اشک، دو روی یک سکه:

تحقیقات نشان می‌دهد که یادآوری خاطرات، همان نواحی مغز را فعال می‌کند که هنگام تجربه اصلی فعال بودند. جالب اینجاست که خاطرات تلخ گاهی با گذشت زمان شیرین‌تر می‌شوند، پدیده‌ای به نام 'تلخ‌شیرین‌سازی' که به بقای روانی کمک می‌کند. آیا شما هم خاطره‌ای دارید که با گذشت زمان طعمش عوض شده؟

راهکار:

این تضاد در خاطرات، یادآور این است که هر لحظه‌ای دو روی سکه دارد. شاید بتوانیم با نگاه آگاهانه‌تر به گذشته، نه فقط به تلخی‌ها، بلکه به شیرینی‌های نهفته در همان خاطرات هم پی ببریم.