کاش خاطرهها تاریخ انقضا داشتند؛ راز فراموش کردن خاطرات بد:
نکتهٔ جذاب: حافظهٔ ما یک سیستم پخشکننده نیست، بلکه یک بازنویسیکننده است. در پدیدهٔ «بازتثبیت حافظه»، هر بار که خاطرهای را به یاد میآوریم، مغز آن را از نو فعال و سپس دوباره ذخیره میکند؛ یعنی هر خاطره میتواند با احساسات و اطلاعات جدید تغییر کند. پس تاریخ انقضای خاطره نه زمان، بلکه همان لحظهای است که روایتاش را عوض میکنیم. اگر قرار بود خاطرهای منقضی شود، کدام خاطره را انتخاب میکردید؟
راهکار:
وقتی میگوییم کاش خاطرهای تاریخ انقضا داشت، در واقع دنبال کنترل دردیم؛ اما خاطرهها وقتی به «تجربه» تبدیل میشوند که به جای حذف، به آنها معنا بدهیم.