اثر خرس سفید؛ وقتی تلاش برای فراموشی ایران بیفایده است:
بر اساس نظریه فرآیند کنایهآمیز وگنر، تلاش آگاهانه برای سرکوب یک فکر مانند فکر کردن به ایران، آن را هایپر-در دسترس میکند. بخش ناخودآگاه ذهن به طور مداوم به دنبال نشانههای فکر ممنوعه میگردد تا آن را سرکوب کند، اما این جستجو خودش آن فکر را زنده نگه میدارد. نتیجه: فکر بیشتر از قبل بازمیگردد. به همین دلیل است که هرچه بیشتر روزنههای سرت را ببندی، آتش زیر پا شعلهورتر میشود. آیا تا حالا تجربه کردهاید که نخواستن یک فکر، آن را تبدیل به کابوس کند؟
راهکار:
پارادوکس جالبی است: هر چه بیشتر تلاش میکنی به چیزی فکر نکنی، بیشتر ذهنت را اشغال میکند. روانشناسان به آن 'اثر خرس سفید' میگویند. شاید راه حل، فکر نکردن نیست، بلکه تغییر دادن رابطهات با آن فکر است. میتوانی از این آتش زیر پا برای خلق چیزی جدید استفاده کنی، مثلاً نوشتن از ایران بدون غرق شدن.