نقدی بر مقایسه رهبران ایران و آمریکا:
آیا میدانستید در روانشناسی، پدیده «اطاعت کورکورانه» با آزمایش میلگرم ثابت شد: ۶۵٪ افراد حاضر بودند به دستور یک مرجع، شوک الکتریکی کشنده بزنند. اما جالبتر اینه که در فرهنگهای جمعگرا مثل ایران، احتمال این اطاعت حتی بیشتر هم هست—چون همرنگی با گروه ارزش اجتماعی بالایی داره. این سوال پیش میاد: آیا «لبیک گفتن» ریشه در همان نیاز به تعلق داره یا انتخابی آگاهانهست؟
راهکار:
این سوال رو میشه از زاویه روانشناسی اجتماعی هم دید: وقتی دو نظام سیاسی کاملاً متفاوت رو کنار هم میذاریم، ناخودآگاه دنبال الگوی سادهسازی میگردیم. اما واقعیت اینه که هر دو کشور در طول تاریخ رهبرانی با نقاط قوت و ضعف داشتهاند. شاید بهتر باشه به جای برچسبزنی، روی ساختارها و تصمیمهای مشخص تمرکز کنیم.