سختی بزرگسالی

تفاوت زندگی در کودکی و بزرگسالی:

بلاتکلیفی بزرگسالی؛ از تکلیف مدرسه تا اضطراب انتخاب:

کلاس تکلیف، مرز مشخص بود؛ زندگی محدودیت‌هایش را معلوم نمی‌کند. در یک آزمایش، گروهی که بین ۶ نوع شکلات انتخاب کردند از گروهی که بین ۳۰ نوع انتخاب کردند راضی‌تر بودند؛ انتخاب بیشتر به‌جای آزادی، اضطراب می‌آورد. به این می‌گویند «فلج انتخاب». بلاتکلیفی فقط تنبلی نیست، واکنش مغز به هزینه‌ی فرصت‌های ازدست‌رفته است.

راهکار:

می‌شود این جمله را برعکس خواند: بچه‌ها تکلیف داشتند اما انتخاب نداشتند؛ بزرگ‌ها انتخاب دارند، فقط باید نقشه‌ی راهشان را خودشان بنویسند. بلاتکلیفی یعنی هنوز همه‌ی درها بسته نشده‌اند.

درد بزرگ شدن و حسرت کودکی:

مغز انسان خاطرات منفی را سریع‌تر از خاطرات مثبت محو می‌کند؛ برای همین کودکی همیشه آفتابی‌تر از آنچه بود به نظر می‌رسد. اما چرا زمان کودکی طولانی‌تر حس می‌شود؟ چون مغزِ کودک هر روز پر از اطلاعات تازه است و جزئیات را عمیق ثبت می‌کند؛ بزرگسالی پر از تکرار است و در حافظه فشرده می‌شود. آیا اگر هر روز یک کار جدید انجام دهیم، زمان دوباره کند می‌شود؟

راهکار:

شاید بزرگ‌شدن نه از دست دادنِ بازی، بلکه از دست دادنِ تازگی است؛ کودکی که در تو مانده، هنوز با یک مسیر جدید، یک طعم ناشناخته یا یک سوال بی‌جواب بیدار می‌شود.

فکر کردن تو حموم به جای آواز خوندن؛ شروع سختی زندگی:

تحقیقات نشان می‌دهد زیر دوش آب گرم، ترشح دوپامین افزایش یافته و مغز وارد حالت شبکه حالت پیش‌فرض می‌شود؛ به همین دلیل ایده‌ها و نگرانی‌ها همزمان سرریز می‌شوند. اما وقتی آواز جای خود را به نشخوار فکری می‌دهد، یعنی بار شناختی زندگی از ظرفیت لذت مغز عبور کرده است. آخرین باری که زیر دوش آواز خواندید کی بود؟

راهکار:

این جمله را برعکس بخوان: تا وقتی زیر دوش آب گرم می‌توانی آواز بخوانی، زندگی هنوز سخت نشده است؛ پس شاید معیار خوب برای سنجش حال روزت، همان چند دقیقه حمام باشد.