چرا رفتن آدمهای اشتباه، شروع چیزهای درست است؟:
مغز آدمی «سوگیری منفیگرایی» دارد: درد از دست دادنِ حتی یک رابطهٔ اشتباه، از نظر نورونی سهبرابر لذتِ رهایی است. اما مطالعاتِ «هرس سیناپسی» در علوم اعصاب نشان میدهد مغز بهطور فعال مسیرهای عصبیِ بلااستفاده را حذف میکند تا برای سیناپسهای تازه جا باز کند. در روانشناسی مثبتگرا هم «مدل گسترش و ساخت» میگوید ظرفیت هیجانیِ آزادشده پس از قطع رابطهٔ سمی، نه فقط آسودگی، که خلاقیت و ارتباطهای تازه میسازد. آیا بعد از ترک شدن، متوجه یک ایده یا آرامش تازه شدهاید؟
راهکار:
این جمله را میتوان چنین باز کرد: «ترک شدن توسط آدم اشتباه، نه پایان، که پیرایش است؛ مثل باغبانی که شاخه خشک را میبرد تا بوته جان بگیرد.» همانطور که بدن بافت آسیبدیده را پس میزند، زندگی هم برای رشد تازه جا باز میکند.