سکوت و شناخت رفتار آدم‌ها در رابطه:
در روانشناسی اجتماعی، سکوت فعال اثر «مطلوبیت اجتماعی» را کم میکند؛ وقتی کسی حس نکند باید پاسخ بدهد، نشانه‌های واقعی‌تری از توجه و همدلی بروز می‌دهد. مغز در سکوت شبکه پیش‌فرض را فعال و پردازش اجتماعی را عمیق‌تر میکند. سکوت، اتاق تاریکی است که رفتار دیگران در آن کم‌نورتر اما صادقانه‌تر دیده می‌شود.
راهکار:
سکوت فقط رفتار دیگران را رو نمی‌کند؛ الگوی انتظارات خودت را هم نشان می‌دهد. اگر همیشه تماشاچی بمانی، ممکن است نقش «ناظر امن» را در رابطه تکرار کنی و دیگران هم همان نقش را بگیرند. یک بار سکوت را کوتاه کن و بعد مستقیم بپرس؛ آن‌وقت داده‌های واقعی‌تری از رابطه می‌گیری تا فقط از رفتارهای غیرکلامی.