تأثیر مخرب دروغ بر اعتماد به واقعیت:
ذهن انسان برای بقا به «سوگیری حقیقت» مجهز است: به طور پیشفرض حرف دیگران را باور میکند تا سرعت تصمیمگیری بالا بماند. اما یک دروغ پرداز حرفهای این سوگیری را میشکند و پس از آن، حتی راستترین حقایق هم با سوءظن روبرو میشوند. این پدیده «معمای دروغگو» نام دارد: اگر کسی بگوید «من همیشه دروغ میگویم»، نمیتوانید او را باور کنید حتی اگر راست بگوید. آیا تابهحال شده بعد از یک خیانت، دیگر نتوانید به هیچکس اعتماد کنید؟
راهکار:
این جمله به خوبی پدیدهای به نام «سوگیری حقیقت» در روانشناسی را نشان میدهد؛ جایی که مغز پس از فریب خوردن، به طور موقت تمام اطلاعات بعدی را با تردید بررسی میکند. برای مثال، اگر بدانید یک دوست دروغ گفته، حتی حقیقتهای واضح او را زیر سؤال میبرید. این مکانیزم دفاعی است، اما میتواند باعث پارانویا شود.