آیا جهان یک شبیهسازی است؟ نظریهای که مرزهای واقعیت را جابهجا میکند:
طبق برآورد «نیک باستروم» در سال ۲۰۰۳، اگر تمدنی پیشرفته بتواند شبیهسازیهای آگاهانه اجرا کند، تعداد انسانهای شبیهسازیشده از انسانهای واقعی بسیار بیشتر خواهد بود – پس از نظر آماری، احتمالاً ما در یک شبیهسازی هستیم. چه مدرکی میتواند خلاف این را ثابت کند؟
راهکار:
یکی از راههای جذاب برای تعمیق این نظریه، بررسی «حد برمرمان» است؛ مرز محاسباتی کیهان که میگوید حداکثر اطلاعات قابل پردازش در جهان محدود است. این مفهوم مستقیماً به امکانپذیری شبیهسازی ابرپیچیده مربوط میشود.