شهید آوینی؛ ریختن خون در پای محبوب شیرینتر است:
در علوم اعصاب، رفتارهای ایثارگرانه تا حدی با فعالشدن مدار پاداش مغز همراهاند؛ آزمایشها نشان میدهد فداکاری پرهزینه برای عزیزان میتواند فعالیت هسته اکومبنس را افزایش دهد و تجربهای شبیه لذت بسازد. از منظر زیستتکاملی، این «سیگنالدهی پرهزینه» است: جاندادن برای دیگری، صادقانهترین علامت تعهد است. حال اگر شیرینیِ ریختن خون ریشهای عصبی داشته باشد، آیا از شکوه عشق کم میشود یا آن را واقعیتر میکند؟
راهکار:
این جمله خون را نه پایانی بر حیات، بلکه اوجِ گردش آن در مدار معشوق میبیند؛ در نگاه عرفانی، ریختن خون در پای محبوب نوعی «فنا» و بازگشت به اصل است، نه یک فقدان.