شب تیره

شعر شب تاریک؛ وقتی روح از تن می‌ره:

حس خروج روح از بدن در تاریکی محض، فقط الهام‌بخش شاعرها نیست. در روانشناسی خواب، این تجربه‌ی وهم‌آلود به «فلج خواب» یا پدیده‌ی هیپناگوژیک معروفه؛ مغزت بیداره ولی بدنت فلجه و حس شناور شدن یا یه حضور نامرئی رو القا می‌کنه. در فرهنگ عامه، این واقعه رو به «بختک» ربط می‌دن و جالبه که بسیاری از افسانه‌های شبانه و اشعار سوررئال از همین لحظات بیرون اومدن.

راهکار:

این حس گذر موقت روح از بدن در ادبیات عرفانی با مفهوم «فنا» گره خورده، شاید نیمه‌شب تاریک درونت، فرصتی برای دیدار با خودِ پنهان‌ت باشه.

شبم به تیرگی چشمای ایرانی تو: