فراموشی تدریجی عشق در شبها:
یک حقیقت عصبشناختی: هنگام خواب، مغز به طور فعال سیناپسهای مرتبط با خاطرات کماستفاده را تضعیف میکند (فرایند pruning). پس این «فراموشت میکنم» در شب، ممکن است واقعاً از نظر بیولوژیکی در حال رخ دادن باشد. اما نکته جالب: تلاش آگاهانه برای فراموشی، اغلب باعث فعالسازی همان خاطره میشود (پارادوکس خرس سفید). آیا هر شب «فراموشت میکنم» گفتن، خودش یادآوری دائمی نیست؟
راهکار:
شاید این فراموشی تدریجی، نه ضعف که نوعی قدرت انتخابه: هر شب تصمیم میگیری یک ذره از گذشته را رها کنی.