شعر تنهایی شبانه

شب های زیادی‌ست به این پنجره وصلم
ای کاش شبی رهگذر کوچه تو باشی

️

ﺷﺐ ﺑﺎ ﺗﺎﺑﻮت ﺳﻴﺎه
ﻧﺸﺴﺖ ﺗﻮی ﭼﺸﻤﺎش
ﺧﺎﻣﻮش ﺷﺪ ﺳﺘﺎره
اﻓﺘﺎد روی ﺧﺎک
ﺳﺎﻳﻪ اش ﻫﻢ ﻧﻤﻰ ﻣﻮﻧﺪ
ﻫﺮﮔﺰ ﭘﺸﺖ ﺳﺮش
ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺑﻮد و ﺧﺴﺘﻪ
ﺗﻨﻬﺎی ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﻟﺐ ﻫﺎی ﺗﺸﻨﻪ
ﺑﻪ ﻋﻜﺲ ﻳﻪ ﭼﺸﻤﻪ
ﻧﺮﺳﻴﺪ ﺗﺎ ﺑﺒﻴﻨﻪ
ﻗﻄﺮه ﻗﻄﺮه ﻗﻄﺮه آب ﻗﻄﺮه آب
در ﺷﺐ ﺑﻰ ﻃﭙﺶ
اﻳﻦ ﻃﺮف اون ﻃﺮف
ﻣﻰ اﻓﺘﺎد ﺗﺎ ﺑﺸﻨﻔﻪ
ﺻﺪا ﺻﺪا ﺻﺪای ﭘﺎ ﺻﺪای ﭘﺎ️