چایت را بنوش - شعر نیما یوشیج دربارهٔ لحظه حال:
آیا میدانید مغز انسان در نگرانی مزمن از آینده، قشر پیشپیشانی را بیش از حد فعال میکند و توانایی لذت از اکنون را از بین میبرد؟ اسکنهای fMRI نشان میدهند که تمرکز بر لحظهٔ حال، فعالیت آمیگدال را کاهش میدهد. نیما همین مکانیسم را با «مشتی کاه برای بادها» به تصویر کشیده: آنچه از دغدغههایمان میماند، در برابر نیروهای بیرونی ناچیز است. سؤال برای شما: آیا بادها دشمناند یا همانهایی که کاه را از دستتان میربایند و راه را برای دانههای تازه باز میکنند؟
راهکار:
این بیت نه دعوت به سستی، بلکه یادآوری است که اضطراب دربارهٔ آینده، مانند نگهداشتن کاه در مشت است؛ بادها (تغییرات ناگزیر) آن را خواهند برد. شاید رهایی واقعی، همان نوشیدن چای در طوفان است.