بهار دور

شعر نیما یوشیج: بهار دور و حسرت خنده:

پدیده‌ای به نام «فاصله عاطفی فصلی» وجود دارد: مغز در انتظار بهار، دوپامین را کاهش می‌دهد تا حساسیت به پاداش را بالا ببرد. اما این دوری می‌تواند خود نوعی شتابدهنده خلاقیت باشد. نظر شما چیست؟

راهکار:

این بیت از نیما یوشیج حسرت بهاری را نشان می‌دهد که قرار بود شادی بیاورد. می‌توان آن را بازفرمول‌بندی کرد: شاید آن بهار درونی باشد که با ساختن لحظه‌های کوچک شادی، حتی در پاییز دلتنگ، قابل خلق است.