قسمت و ماندن: کسی که بخواد میمونه:
پارادوکس جالبی اینجا هست: هرچی بیشتر برای نگهداشتن کسی قسم میخوریم یا التماس میکنیم، احتمال رفتنش بیشتر میشه. تحقیقات روانشناسی نشون داده که «اضطراب دلبستگی» باعث میشه آدمها چنگ بزنن و در نتیجه طرف مقابل حس خفگی کنه. در مقابل، اونایی که امنیت درونیشون بالاست، بدون قید و شرط میمانند چون انتخاب میکنند، نه چون مجبورند. پس سوال اینه: آیا ماندن اجباری ارزشش رو داره؟
راهکار:
این جمله رو میشه بهعنوان یادآوری برای رها کردن کنترل و پذیرش جریان طبیعی رابطه دید. اگر طرف مقابل واقعاً بخواد، میمونه؛ پس انرژیات رو صرف التماس یا قسم نخور، بلکه روی خودت و رشدت تمرکز کن. این نگاه میتونه اضطراب جدایی رو کم کنه.