شعر در مورد فراموشی

تآ یآدِم‌ِ‌ نـَکنُدِ یآدَشِ‌‌ نَخآهَمِ‌‌ کَِردِ️

چشمه جوشان که می گذرد به سرعت ابر بهار
اینه روزگار که می شکند و روزی می‌شود آشکار
روزی می روی از یاد چونان شیشه ای در غبار
جای خالی با لرزه ایی شود نقش مرده زیر اوار
اینه ایی با غبار آلوده منتظر نسیم هم چون مبرا
افسوس نشست بر شیشه ها گردی هم چون دریا️

اون که میگفت یه تار موتو به دنیا نمیدم
کجاست الان تار موها م‌ سفید شد از دوری اش️

• ⤸ از عشق همین خاطره می‌ماند و بس
گلدان لب پنجره می‌ماند و بس...
از آن همه چای عصرگاهی با هم ؛
بر میز دو تا دایره می‌ماند و بس :)!•🫀🫂⤹

️

هر جا که رفتم تا فراموشی بگیرم ؛
یادش نشست از من جلوتر روبه رویم:)))️