شعر عاشقانه نو

لب‌فروشی میکنم در حول و حوشِ گردنت
مانع کسب است جانم دکمه‌ی پیراهنت .️

نازِ چشمانِ تو را قاب کنم در دلِ  شب،
تا که مهتاب ننازد به جمالش هر شب . .💕️

در تماشای تو مهتاب خجالت بکشد
عطرِ گیسوی تو در باغ حکایت بکشد

چشمِ تو آینه‌ای شد که دل از جا ببرد
موجِ آن خنده مرا تا لبِ عادت بکشد

شب اگر بی‌تو رسد، حوصله‌ام سر برود
صبح باید نفسی از تو طراوت بکشد

نام تو آمد و دل باز به گلزار افتاد
شوقِ دیدار توام تا دمِ فرصت بکشد


_Taeh_️

شانه ات را دیر آوردی سرم را باد برد،خشت خشت و آجر آجر پیکرم را باد برگر ز چشمانت بگويم شعر بی‌پايان شود
گر ز موهايت بگويم رازِ شب عنوان شود

گر بگويم از جمالت ماه رسوا می‌شود
می‌رود تا پشت ابری در خفا پنهان شود️