دوستت دارم پریشان: شعری از عشق و بیپروایی:
تحقیقات نشان میدهد عشق شدید همان نواحی مغز را فعال میکند که اعتیاد به کوکائین. این شعر دقیقاً «اعتیاد عاطفی» را تصویر میکند: وابستگی بیقید و شرط به دیگری. جالب اینجاست که در تاریخ ادبیات، مولانا نیز از «دیوانگی عشق» گفت تا از قفس عقل رها شود. آیا واقعاً میتوان عشق را بدون جنون تجربه کرد؟
راهکار:
این شعر از «دیوانگی عاشقانه» میگوید و مرزهای عقل را به چالش میکشد. اگر به دنبال بازنویسی این حس در قالب یک داستان کوتاه یا مونولوگ هستی، میتوانی تضاد بین «دیوانگی» و «عقلگرایی» را در موقعیتهای روزمره مثل تصمیمگیری برای یک رابطه جدید بسط بدهی.