شعر دیوانه و دلبر؛ وقتی دیوانه دیوانه را میبیند:
در روانشناسی اجتماعی «اثر شباهت-جذب» میگوید آدمها به کسانی کشیده میشوند که هیجان و حالات درونیشان شبیه خودشان است؛ مغز امنیت را در انعکاس خود پیدا میکند. در تصوف هم «جذبه» حالتی است که سالک عقل عرفی را رها میکند و دیوانهی حق میشود؛ برای همین دیوانه با دیدن دیوانه آرام میگیرد، چون بالاخره زبان مشترک پیدا میکند. اصلاً عشق بدون دیوانگی ممکن است؟
راهکار:
این بیت را میتوان جور دیگری دید: دیوانه فقط معشوق نیست، آینهای است که جنونِ دیدهنشدهی عاشق را بازتاب میدهد. به همین دلیل با دیدنش خوشحال میشوی؛ چون بالاخره کسی حالت را میفهمد، نه اینکه فقط زیبا باشد.