صبح بعد از شب

هیچ شبی تا ابد تاریک نمی‌ماند:

آیا می‌دانستید مغز انسان در طول خواب، با فرایندی به نام «سیناپس‌پرانی»، خاطرات منفی را پالایش می‌کند؟ این مکانیسم باعث می‌شود صبح‌ها احساس واضح‌تر و امیدوارانه‌تری داشته باشیم. در واقع، شب نه فقط یک استعاره، بلکه یک نیاز بیولوژیک برای تازه‌شدن است. آیا تجربه کرده‌اید که بعد از یک شب سخت، صبح همه چیز قابل‌تحمل‌تر می‌شود؟

راهکار:

گاهی شب‌ها آنقدر طولانی به نظر می‌رسند که فراموش می‌کنیم چرخش زمین متوقف نمی‌شود. این جمله را می‌توان به قانون بقای انرژی تشبیه کرد: تاریکی هم مانند هر شکلی از انرژی، نهایتاً به نور تبدیل می‌شود.

هر چقدر شب طولانی باشه صبح میاد، ایرانم: