ریسک کردن در زندگی؛ چطور حسرت نخوریم؟:
پژوهش گیلوویچ و مدوک (۱۹۹۵) نشان داد در بلندمدت، حسرت کارهای نکرده بیش از کارهای کرده است؛ بهویژه وقتی نتیجه با گذر زمان قابل تغییر نباشد. شاید دلیلش این است که ذهن، «نکرده» را با سناریوهای آرمانی بازسازی میکند، ولی «کرده» را با واقعیت محدود میسازد. مرز بین ریسک حسابشده و حسرتسازی کجاست؟
راهکار:
ریسک، نقطه مقابل حسرت نیست؛ هماتاقش است. اگر فقط برای فرار از حسرت ریسک کنی، ممکن است به پشیمانی تازه برسی. ریسکِ بالغ، انتخابِ آگاهانهای است که هزینه شکست را از قبل پرداخت کرده.