اعتیاد به آدمهای تلخ: راز شکلات تلخ بودن بعضی‌ها:
شکلات تلخ حاوی تئوبرومین و آناندامید است؛ آناندامید همان «مولکول سعادت» است که به گیرنده‌های کانابینوئیدی مغز می‌چسبد. همچنین ترکیباتی دارد که سطح دوپامین و سروتونین را بالا می‌برند. جالب اینجاست که معتاد شدن به یک فرد هم دقیقاً همین مسیرهای عصبی را فعال می‌کند؛ عشق و شکلات در مغز هم‌خانه‌اند. پس این استعاره شاعرانه یک حقیقت نوروساینسی دارد: آدمهای تلخ می‌توانند مثل شکلات، سیستم پاداش مغز را گروگان بگیرند.
راهکار:
اما این اعتیاد شیرین همیشه هم سالم نیست. شکلات تلخ می‌تواند سرشار از آنتی‌اکسیدان باشد، ولی اگر زیادی مصرف کنی، مسمومت می‌کند. در روابط هم همینطور: گاهی آن «تلخی» که اعتیادآور به نظر می‌رسد، زهر است نه شکلات. قبل از معتاد شدن، بپرس: این شخص واقعاً کامم را شیرین می‌کند یا فقط یک طعم تلخ عادت‌ساز است؟