رها کردن معشوق با وجود وابستگی شدید:
مطالعات تصویربرداری مغزی نشان میدهد عشق رمانتیک همان مسیرهای پاداشی را فعال میکند که کوکائین فعال میکند؛ بهویژه ناحیه تگمنتوم شکمی و هسته اکومبنس. ترک رابطه نیز علائمی شبیه سندرم محرومیت دارد: کورتیزول بالا، سروتونین پایین و وسوسه بازگشت. برای همین «رها کردن» با وجود ولع شدید، یک فرمان از قشر پیشپیشانی است نه یک احساس؛ نوعی غلبه منطق بر مدار شیمیایی بقا.
راهکار:
این جمله را میتوان یک «تصمیم شناختی در برابر ولع عاطفی» خواند؛ مغز تو همزمان هورمون پیوند مثل اکسیتوسین را آزاد میکند و قشر پیشپیشانی فرمان ترک میدهد. از این زاویه، رهایش نه پایان عشق، بلکه آغاز بازسازی مدار پاداش مغز است.