بدرقه رفتن

دل کندن مودبانه: تا دم در بدرقه‌ات می‌کنم:

در روان‌شناسی دلبستگی، وقتی فرد از اعتراض به پذیرش می‌رسد، مغز از مدار تهدید یعنی آمیگدال به مدار تنظیم هیجان یعنی قشر پیش‌پیشانی کوچ می‌کند؛ برای همین آدم‌های «عاقل‌شده» ناگهان آرام‌تر حرف می‌زنند. آیین بدرقه در فرهنگ ایرانی هم نوعی تکلیف آیینی برای بستن پرونده عاطفی است: با مشایعت تا آستانه، ذهن برای «پایان» مرز فیزیکی می‌سازد و رها کردن را ساده‌تر می‌کند.

راهکار:

این جمله یعنی مرز تازه بین عشق و احترام به خود؛ در روان‌شناسی بهش می‌گن پذیرش رادیکال: رنج تموم نمی‌شه، ولی جنگیدن باهاش تموم می‌شه.