دفن قلب؛ رهایی از عشق به آدمهای بیذات:
دانشمندان عصبشناسی کشف کردهاند که عشق به افراد بیذات در مغز همان مسیرهای پاداشی را فعال میکند که اعتیاد به مواد مخدر. به همین دلیل رها کردن آن مانند ترک اعتیاد است. این «دفن» کردن یک عمل آیینی برای بازنویسی مسیرهای عصبی مغز و بازگرداندن حس کنترل است. جالب است بدانیم که در برخی قبایل باستانی، اشیاء نمادین مرتبط با تروما را بهطور فیزیکی دفن میکردند تا روان را التیام دهند. آیا این غریزهای جهانی برای بقا است؟
راهکار:
متن تو بهنوعی یک «مراسم تدفین» ذهنی برای پایان دادن به چرخه شیمیایی وابستگی است. جالب اینجاست که مغز با همین تصویرسازی سمبلیک فریب میخورد و حس رهایی واقعی ترشح میکند. اگر میخواهی تأثیرش را چندبرابر کنی، اسمشان را روی کاغذ بنویس و واقعاً بسوزان یا در خاک دفن کن؛ این آیین باستانی پاکسازی روانی را کامل میکند.