رها کردن آدم های بی لیاقت

از حذف آدم های سمی نترسید؛ قانون لیاقت در زندگی:

مغز انسان برای مدیریت روابط معنادار یک سقف زیستی دارد: عدد دانبار، حدود ۱۵۰ نفر. فراتر از آن، شناخت اجتماعی کمرنگ و همدلی سطحی می‌شود. پس حذف کردن افراد فقط یک انتخاب احساسی نیست؛ یک سازوکار محاسباتی مغز برای حفظ کیفیت تعاملات است. قانون لیاقت در واقع قانونِ ظرفیت پردازش اجتماعی است. سؤال این است: چند نفر از این ظرفیت محدود را به آدم‌هایی داده‌ای که شایسته‌اش نیستند؟

راهکار:

این جمله را می‌توان از زاویه‌ای دیگر دید: «حذف» لازم نیست یک تنبیه باشد؛ می‌تواند یک مرتب‌سازیِ شفاف برای سلامت ذهن تو باشد. قانون لیاقت یعنی تو هم برای دیگران یک انتخاب هستی، نه یک گزینهٔ همیشگی. شاید به‌جای «چه کسی را حذف کنم؟»، بپرس «با چه کسی می‌توانم خودِ واقعی‌ام باشم؟» این سؤال، مرزها را طبیعی‌تر و سبک‌تر می‌کند.