رهایی از خاطرات دردناک

اگر گذشته عذابت می‌دهد، یعنی هنوز نگذشته است:

هیپوکامپ خاطرات را با مهر زمان ذخیره می‌کند، اما آمیگدال که بار هیجانی را حمل می‌کند، حس «همین حالا» بودن را حفظ می‌کند. به همین دلیل خاطرات پردازش‌نشده، هر بار با همان شدت اولیه بازمی‌گردند، انگار که زمان اصلاً نگذشته است. آیا راه رهایی، فراموشی است یا بازنویسی خاطره؟

راهکار:

در روان‌شناسی به این پدیده «حافظهٔ هیجانی پردازش‌نشده» می‌گویند. یک روش کاربردی برای پردازش آن، نوشتن خاطره از زاویهٔ دید سوم شخص است؛ این کار به مغز کمک می‌کند فاصلهٔ سالمی با رویداد بگیرد و بار عاطفی آن کاهش یابد.