اگر غصهها قصه بودند؛ تأثیر روایت بر کاهش غم:
تحقیقات عصبشناختی نشان میدهد مغز هنگام روایت کردن یک خاطره تلخ، همان نواحی پردازش داستانهای تخیلی را فعال میکند و واکنش هیجانی اولیه فروکش میکند. به این پدیده «فاصلهگیری روایی» میگویند. انگار مغز با تبدیل غصه به قصه، از تو محافظت میکند. پس آیا میتوان با تغییر روایت، گذشته را بازنویسی کرد؟
راهکار:
روانشناسی میگوید وقتی غصهها را به صورت داستان روایت میکنیم، فاصله ذهنی ایجاد میشود و شدت درد کاهش مییابد. پس اگر غصههایت را بنویسی یا برای کسی تعریف کنی، مثل قصهای میشوند که دیگر مال تو نیستند.