با یک شدن آمدی با یک زدن رفتی: داستان جدایی ناگهانی:
مغز انسان در مواجهه با پایانهای ناگهانی، دوپامین بیشتری ترشح میکند تا از دست دادن را پردازش کند؛ این پدیده 'خطای پیشبینی پاداش' نام دارد و توضیح میدهد چرا جداییهای ناگهانی عمیقتر از جداییهای تدریجی در خاطر میمانند. آیا شما هم تجربهای از یک پایان ناگهانی داشتهاید که ذهنتان را درگیر کرده؟
راهکار:
این جمله رو میشه به چشم یه تأمل روانشناختی دید: بعضی آدمها مثل مهمونهای ناخوانده میان و میرن؛ نه به خاطر کمبود تو، بلکه به خاطر محدودیت خودشون.