باد ول کردن

دستت رو که با باد ول کردی؛ چرا هنوز لمسش را حس می‌کنم؟:

لمس، کندترین حسی است که خاموش می‌شود. رد عصبی یک تماس کوتاه تا ساعت‌ها در قشر حسی مغز باقی می‌ماند و وزش باد با تحریک گیرنده‌های پکینین پوست، همان مسیر عصبی را دوباره فعال می‌کند. مغز تفاوت بین دست واقعی و باد را در ناحیه S1 به‌سختی تشخیص می‌دهد؛ برای همین فکر می‌کنی هنوز رهایت نکرده است. آیا این باد توهم است یا ادامه‌ی بی‌سیم لمس؟

راهکار:

رها شدن دست همیشه پایان نیست؛ گیرنده‌های پوست رد گرما و فشار را تا مدتی بعد از تماس نگه می‌دارند. شاید آن باد فقط پیک لمس بود، نه خداحافظی.