پشیمان نشدن از مهربانی

آرزوی مهربان ماندن؛ پشیمان نشدن از مهربانی:

در علم اعصاب، مهربانی حتی بدون پاسخ، مسیر پاداش مغز (استریاتوم و سینگولیت) را فعال می‌کند و اوکسی‌توسین ترشح می‌شود. پشیمانی از مهربانی معمولاً وقتی می‌آید که آن را معامله‌ای با انتظار قدردانی می‌بینیم؛ درحال‌که اثر گرمای مهربانی مستقل از واکنش دیگران است.

راهکار:

مهربانی وقتی به پشیمانی تبدیل می‌شود که پشت آن انتظار پاسخ باشد. اگر مهربانی را از حساب «سرمایه‌گذاری عاطفی» خارج کنیم، دیگر کسی نمی‌تواند پشیمانمان کند؛ چون ارزش آن در خودِ عمل است، نه در واکنش طرف مقابل.

آرزوی مهربانی بی‌پشیمانی برای شما:

آرزوی پشیمان نشدن از مهربانی:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد که مهربانی فعال، مسیر دوپامین و اکسی‌توسین را در مغز تقویت می‌کند و حتی استرس را کاهش می‌دهد. جالب اینجاست که مهربان‌ترین افراد معمولاً کمترین پشیمانی را تجربه می‌کنند، چون این رفتار، هویتی درونی می‌سازد. آیا مهربانی برایت یک عادت است یا یک انتخاب آگاهانه؟

راهکار:

مهربانی مثل آتش است؛ هرچه بیشتر ببخشی، بیشتر روشن می‌شوی. این حس از درون می‌آید و پشیمانی جایی در آن ندارد.