پشیمانی از تغییر ناپذیر؛ درختی که هیزیم شد:
در روانشناسی به این پدیده «سوگیری هزینه غرقشده» میگویند: انسان تمایل دارد برای جبران تصمیمهای گذشته، هزینهٔ بیشتری کند، حتی وقتی هیچ بازگشتی ممکن نیست. اما جالبتر این که مغز ما تغییرات غیرقابل بازگشت را شدیدتر از دستدادنهای تدریجی درک میکند. آیا واقعاً «باغبان پشیمون» میتواند هیزیم را دوباره درخت کند؟ نه، اما میتواند از خاکستر آن باغی جدید بسازد.
راهکار:
این جمله به حس بیفایده بودن پشیمانی پس از تغییر شکل اشاره دارد. یک نگاه تازه: گاهی هیزیم شدن خودش یک فرصت است برای گرم کردن دیگران. شاید درخت دیگر نباشد، اما خاکستر آن میتواند کودِ رشد تازه باشد. چطور میتوان از شکستهای بهظاهر جبرانناپذیر، انرژی جدیدی ساخت؟