تبریک طنزآمیز به تجزیه‌طلبان آریایی: بی‌بهره از سه‌گانه نیک:
واژهٔ «آریایی» در اصل فقط یک برچسب زبان‌شناختی برای شاخهٔ هندوایرانی بود، اما از قرن نوزدهم با نظریه‌های شبه‌علمی نژادی آمیخته شد و به دستاویزی برای برتری‌جویی یا تجزیه‌طلبی تبدیل گشت. نکتهٔ بامزه اینجاست که بنیاد سه‌گانهٔ «پندار نیک، گفتار نیک، کردار نیک» دقیقاً ستیز با دروغ، نفرت و تفرقه است. پس وقتی تجزیه‌طلبان «آریایی» زبان و فرهنگ مشترک را تحقیر می‌کنند، عملاً در تضاد با همان گفتمانی هستند که ادعایش را دارند! به‌نظرتان چطور می‌شود هم دم از آریایی‌گری زد، هم نیک‌اندیشی را زیر پا گذاشت؟
راهکار:
جالب است که خودِ مفهوم «آریایی» ابتدا در زبان‌شناسی برای خانوادهٔ زبان‌های هندوایرانی ابداع شد و بعدها به اشتباه بار نژادی گرفت. گروه‌های تجزیه‌طلب با مصادرهٔ این برچسب، ناخواسته همان گفتمان نژادگرایانهٔ پهلوی اول را بازتولید می‌کنند، درحالی‌که سه‌گانهٔ زرتشتی بر خرد، همبستگی و نیکی تأکید دارد. می‌توان این تناقض شیرین را دستمایهٔ یک تحلیل تاریخی-طنز در پادکست یا ریسهٔ شبکه‌های اجتماعی کرد.