دنیا بزرگتر از یک نقطه است؛ چرا باید بمانیم؟:
در فیزیک کوانتوم، یک ذره تا لحظهی اندازهگیری همزمان در همهی نقاط حضور دارد، اما ذهن انسان برای بقا، نقطهی فعلی را «واقعیت» میگیرد. به این «سوگیری وضع موجود» میگویند؛ همان دامی که آدمی را به ماندن در یک نقطه قانع میکند. کارل سیگان گفته بود: «جایی بودن، هرگز به اندازهی سفر اهمیت نداشته است.» آیا سفر فقط جابهجایی در فضاست، یا جابهجاییِ نقطهی دید؟
راهکار:
نقطهای که الان در آن ایستادهای فقط یک فریم از فیلم بلند زندگیات است؛ دنیا صحنههای بیشتری برای دیده شدن دارد.