مسیر زندگی مهمتر از مقصد است:
دانشمند علوم اعصاب، آنتونیو داماسیو، میگوید مغز ما برای پاداشهای لحظهای طراحی شده، نه برای مقاصد دور. وقتی فقط به مقصد فکر میکنی، دوپامین مسیر رو نادیده میگیره و بعد از رسیدن، حس پوچی میآید. اما اگر در هر قدم لذت کوچکی پیدا کنی، مدار پاداشت مدام فعال میمونه. سوال: آیا تا حالا شده بعد از رسیدن به یک هدف بزرگ، حس کنی که مسیرش از خود نتیجه شیرینتر بود؟
راهکار:
اگر این جمله برایت آشناست، یک تمرین ساده: هر روز یک قدم کوچک در مسیر هدفت بردار و همان قدم را جشن بگیر. نتیجهگرایی را کنار بگذار تا لذت مسیر رو ببینی.