چرا نسل ما ظرفیت عشق را ندارد؟:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد «عشق» در آغاز فقط موجی از دوپامین است، اما تداوم آن به مدارهای اکسیتوسینی نیاز دارد که در کودکی شکل میگیرند. نسل ما اغلب گرفتار دلبستگیِ اجتنابی و اضطراب مزمن است؛ پس مشکل از نبودِ عشق نیست، بلکه از اختلال در «پردازشِ ماندن» است. آیا میشود ظرفیت عشق ورزیدن را با تمرینِ دلبستگیِ ایمن دوباره ساخت؟
راهکار:
این جمله را از زاویهای دیگر ببین: شاید مشکل «کمبود عرض» نیست، بلکه تعریف ما از عشق به «فرم مصرفی» نزدیک شده؛ عاشق شدن را با ماندن در عشق اشتباه گرفتهایم. بازنویسی متن با نگاهِ «عشق به مثابه مهارت» میتواند حس ناامیدی را به یک چالش فکری تبدیل کند.