عشق وجود داره؛ چرا تو حسش نمیکنی؟:
در روانشناسی، حسِ بیعشقی اغلب به کاهش اکسیتوسین و دوپامین در مسیر پاداش مغز مربوط است، نه نبودِ عشق در جهان. مغز عشق را از طریق دلبستگی، لمس و نگاه طولانی رمزگذاری میکند؛ اگر این محرکها قطع شوند، حتی میان آدمها مغز عملاً دچار «قحطی عاطفی» میشود. جالب اینجاست که در برخی آزمایشها، تزریق اکسیتوسین به بینی میتواند اعتماد و همدلی را موقتاً بالا ببرد. آیا مشکل از نبود عشق است یا بسته بودن مسیر ادراک آن؟
راهکار:
عشق مثل اکسیژن است؛ هست، اما تا ریههایت باز نشوند آن را حس نمیکنی. شاید مسیر ادراکش بسته است، نه خودش.