جنس ارزون مشتری زیاد داره؛ تیکهای برای دور و بریها:
در اقتصاد رفتاری به این وضعیت «اثر واگن» میگویند: مردم به چیزی هجوم میبرند که بقیه هم هجوم بردهاند، بدون ارزیابی کیفیت واقعی. برعکسش کالاهای «وبلن» هستند که هرچه قیمتشان بالاتر میرود، تقاضا بیشتر میشود چون کمیابی نشانه جایگاه است. این جمله اما «ارزانی» را به رخ میکشد؛ شلوغیای که نه از اعتبار، که از دسترسپذیری بیهزینه میآید. چند نفر از آن شلوغی، اگر قیمت واقعی بالا برود، میمانند؟
راهکار:
این جمله با منطق عرضه و تقاضا بازی میکند: قیمت پایین، تقاضای زیاد میآورد؛ اما در روابط انسانی، وفاداریِ «مشتریان ارزان» معمولاً با اولین گزینه بهتر از بین میرود. شلوغی دور کسی همیشه نشانه ارزش نیست، گاهی فقط یعنی دسترسی به او هزینهای ندارد.