عیب خود را ندیدن؛ دامی که گرفتارش شدیم:
این جمله اوج «توهم دروننگری» (Introspection Illusion) رو نشون میده: ذهن ما در ارزیابی خودش بهشدت سوگیرانه عمل میکنه، در حالی که خطاهای دیگران رو با وضوح بالا میبینیم. جالب اینجاست که حتی وقتی از این پدیده با خبریم، باز هم در دامش میافتیم. سوال اینجاست: آیا میشه بدون کمک دیگران واقعاً عیب خود را دید؟
راهکار:
این جمله دقیقاً به «سوگیری کوربینی» (Blind Spot Bias) اشاره داره: مردم نقصهای دیگران را بهخوبی میبینند اما نسبت به خطاهای خود نابینا هستند. یک راهکار علمی برای شکستن این چرخه، تمرین «بازخورد ۳۶۰ درجه» و درخواست صریح از نزدیکان برای گفتن عیبهای ماست.