چرا عیب دیگران را نبینیم؟ بیتی از حکمت کهن:
تحقیقات نشان میدهد که مغز انسان در مواجهه با عیوب خود، مکانیزمی به نام «ناهماهنگی شناختی» فعال میکند و آنها را به دیگران نسبت میدهد. این همان «فرافکنی» است که در روانشناسی بالینی ریشه دارد. جالب است که افرادی که بیشتر از دیگران انتقاد میکنند، معمولاً کمترین خودآگاهی را دارند. آیا تابهحال دقت کردهاید که بیشترین قضاوتها از سوی چه کسانی انجام میشود؟
راهکار:
این بیت اشاره به پدیدهای روانشناختی به نام «فرافکنی» دارد: وقتی از عیب دیگران میگوییم، اغلب ناخودآگاه عیب خود را پنهان میکنیم. شاید خواندن دربارهٔ «سوگیری نفع شخصی» (self-serving bias) دید شما را عمیقتر کند.