نداشتن رفیق درونی و تاثیر آن بر اعتماد به دیگران:
در روانشناسی، «معتمد درونی» از دل «شفقت به خود» (Self-Compassion) زاده میشود. نبود این همدلی درونی، آمیگدال مغز را دائماً در حالت تهدید نگه میدارد؛ درست مثل کسی که زیر تیغ «حکم هفتتیر» روانی خودش زندگی میکند. پژوهشها نشان میدهند تا وقتی خود را بیرحمانه قضاوت میکنیم، نمیتوانیم به دیگران اعتماد واقعی داشته باشیم، چون اعتماد چیزی نیست جز فرافکنی امنیت درونی. شما فکر میکنید اولین جملهای که صبح به خودتان میگویید، حکم تبرئه است یا حکم تیر؟
راهکار:
این حس نداشتن رفیق درونی، معمولاً بازتاب صدای کودکیای است که نیاز به دیده شدن دارد. دفعهٔ بعد که ذهنت مثل دادگاه «حکم هفتتیر» صادر کرد، از خود بپرس: «اگر بهترین دوستم بود که این حال را داشت، چه میگفتم؟» سپس دقیقاً همان جملهٔ محبتآمیز را با صدای بلند به خودت بگو.