گریه بیدلیل؛ وقتی حال بد از فکر کردن جلو میزند:
گریهٔ بیدلیل اغلب سرریز تنظیم هیجانی است: وقتی استرس و بار شناختی بالا میرود، آمیگدال فعالتر و کنترل قشر پیشپیشانی کمتر میشود؛ ذهن علت را برچسب نمیزند اما بدن با اشک تخلیه میکند. برخی پژوهشها میگویند اشک هیجانی حاوی هورمونهای استرس است.
راهکار:
این حال اغلب شبیه «سرریز بافر هیجانی» است: بدن زودتر از زبان، بار اضافی را با گریه تخلیه میکند و نبود دلیلِ روشن به معنی بیدلیل بودن احساس نیست؛ فقط ذهن هنوز روایتش را نساخته.