چرا از موفقیت دیگران خوشحال میشویم اما ناامید میشویم؟:
در روانشناسی به این پدیده «لذت نیابتی» میگویند: وقتی موفقیت کسی را جشن میگیریم، انگار بخشی از هویتمان را در او میبینیم. اما مشکل از جایی شروع میشود که فراموش میکنیم هرکس چشمی دارد که فقط به ارزشهای خودش نگاه میکند. جالب است که مغز ما برای کاهش ناهماهنگی شناختی، سریعاً دیگران را مقصر میکند تا از خودمحافظی کند. سؤال: اگر آنها چشم دیدن سادگی را ندارند، چرا ما همچنان به دنبال تأیید از سوی آنها هستیم؟
راهکار:
گاهی خوشحالی ما از موفقیت دیگران، بازتاب آرزوهای ناگفتهٔ خودمان است، نه ارزش واقعی آنها. شاید وقت آن رسیده که معیارهای موفقیت را برای خودت بازتعریف کنی، نه بر اساس آنچه دیگران به دست آوردهاند.