از خوشحالی برای دیگران تا ناامیدی:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد که ما تمایل داریم موفقیت دیگران را بهعنوان موفقیت خود ببینیم (self-other overlap). اما وقتی آنها به ارزشهای ساده ما توجه نمیکنند، دچار ناهماهنگی شناختی میشویم: چرا من برایت خوشحالم ولی تو برای من اهمیت قائل نیستی؟ این پارادوکس ریشه در سوگیری خودمحورانه دارد. سوال: آیا میتوان بدون انتظار متقابل شاد بود؟
راهکار:
این تجربه نشان میدهد که شادی ما برای دیگران نباید به بازخورد آنها وابسته باشد. شاید آنها درک متفاوتی از ارزشها دارند و این ربطی به ارزش ما ندارد.